O διεθνής οργανισμός για την μελέτη του πόνου – ο International Association for the Study of Pain (IASP)- ορίζει τον πόνο ως «μια δυσάρεστη αισθητηριακή και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται με πραγματική ή πιθανή βλάβη των ιστών (Merskey, 1979). Ο πόνος είναι πάντα μια προσωπική εμπειρία που επηρεάζεται σε διαφορετικό βαθμό από βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες.

Ως χρόνιος πόνος ορίζεται ο πόνος που διαρκεί πέραν των 3 μηνών, του χρόνου που φυσιολογικά αναμένεται να έχει επέλθει η επούλωση των ιστών (British Pain Society, 2013). Ο χρόνιος πόνος είναι το αποτέλεσμα μιας δυναμικής αλληλεπίδρασης μεταξύ φυσικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. Αυτοί οι παράγοντες που συμβάλλουν στον πόνο, γίνονται καθιερωμένες χρόνιες δυσλειτουργικές συμπεριφορές. Οι δυσλειτουργικές συμπεριφορές λόγω πόνου είναι η κακή στάση και κίνηση του σώματος, αποφυγή κίνησης και δραστηριοτήτων λόγω  πόνου αλλά κυρίως λόγω του φόβου του πόνου, κατάθλιψη, έντονο άγχος και μειωμένη αποτελεσματικότητα (Harding and Watson, 2000).

Μέθοδοι αντιμετώπισης του χρόνιο πόνου που ενισχύουν την αποδοχή του πόνου αλλά και απομακρύνουν την προσοχή από τον πόνο, που ωθούν στην αύξηση της φυσικής δραστηριότητας αλλά και στην εκπαίδευση των ασθενών τρόπων να αυτό-διαχειρίζονται τον πόνο δίνοντας την αίσθηση του ελέγχου της ζωής τους είναι οι πιο αποτελεσματικοί  (Moseley and Flor, 2012).

Μέθοδοι όπως η διαφραγματική αναπνοή, χαλάρωση με επαναλαμβανόμενες θετικές δηλώσεις, καθοδηγούμενη χαλάρωση με οραματισμό κινήσεων (όταν η κίνηση δεν είναι εφικτή για την ενεργοποίηση του εγκεφάλουπροτείνονται για την επίδραση τους στην εξισορρόπηση του νευρικού συστήματος, δεδομένου ότι δίνουν την αίσθηση του ελέγχου και ενισχύουν την αυτοδιαχείριση του πόνου (Harding and Watson, 2000, O’Sullivan, 2018).

Η βίο-ψυχοκοινωνική προσέγγιση με επίκεντρο τον ασθενή είναι η πιο αποτελεσματική προσέγγιση για χρόνιο πόνο, όπου τα χαρακτηριστικά του ασθενούς όπως σκέψεις, πεποιθήσεις, συμπεριφορές, προσδοκίες και τρόπος ζωής θα καθορίσουν την παρέμβαση και θα διαμορφώσουν τα χαρακτηριστικά της προσέγγισης θεραπείας άσκησης ( Meeus et al., 2016).

Ο πόνος μας αλλάζει. Ο πόνος αλλάξει την αναπνοή, την κίνηση, τον τρόπο που κοιμόμαστε (αν κοιμόμαστε καλά), τον τρόπο σκέψης, τα συναισθήματα και την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων.

Ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι η αίσθηση του πόνου αλλάζει ανάλογα αν κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν ή μας δυσαρεστούν ή μας αγχώνουν. Η αίσθηση του πόνου μπορεί να ρυθμιστεί από τον τρόπο που σκεφτόμαστε και κάθε πτυχή της ύπαρξής μας. Επίσης γνωρίζουμε ότι η ένταση του πόνου, το σημείο που εντοπίζεται και η ποιότητά του δεν είναι ακριβείς δείκτες βλάβης ή υγείας των ιστών ή του πόσο να κινηθούμε ή να ασκηθούμε.

Η Yoga Therapy βασίζεται παραδοσιακά στο βιο-ψυχοκοινωνικό μοντέλο που προτείνει τα τελευταία 20 χρόνια η κλασσική ιατρική και φυσικοθεραπεία (που ονομάζεται panchamaya kosha στα σανσκριτικά).

Στη Yoga Therapy Greece λαμβάνουμε υπόψη τις ανάγκες και τις δυνατότητες του κάθε ανθρώπου, το επίπεδο ενέργειας που έχει, την κατάσταση του νευρικού συστήματος που εκφράζεται κυρίως με την αναπνοή, τον τρόπο που ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται την κατάστασή του και πόσο τον επηρεάζει στην καθημερινότητα του ο πόνος, τον χαρακτήρα του και τον τρόπο που σχετίζονται με την οικογένεια, την κοινωνία αλλά και τι τους υποστηρίζει και τους κάνει να αισθάνονται ευτυχισμένοι.

Η Yoga Therapy με την απόλυτα εξατομικευμένη πρακτική με βάση όλα τα χαρακτηριστικά του κάθε ανθρώπου, αντιμετωπίζουμε τον πόνο ολιστικά, με κύρια εργαλεία τις εξατομικευμένες τεχνικές αναπνοής, με σταδιακή αύξηση της πλέον ενδεδειγμένης κίνησης, με καθοδηγούμενη χαλάρωση και με θετικές επιβεβαιώσεις.

#yogagiapono #yogagiachroniopono #yogatherapygiapono #yogatherapygiachroniopono #yogatherapyforpain #yogaforchronicpain #yogaforpain #yogatherapygreeceforpain #iayt #yogatherapist #EviDimitriadouyogatherapist #yogaandpain #yogaforpain #yogatherapygreececom

Pin It on Pinterest

Share This